ne kadar sürer
önceleri yalnızlığım ne kadar sürer diye düşünürken, şimdi mutluluğumunkini düşünmek komik aslında. ya da mutluluk mu bu içinde şüphe varsa?... diyelim mutluluk, ve sevgi var şu...
arasıra olur öyle
yok her şey aynı aslında...kendi kendimi mi kandırıyorum yoksa? ya da hayaller görmesine izin mi veriyorum ruhumun?bazen çok güzel her şey... hayal de olsa... gerçek...
huzur mu yoksa
evet çok oldu en son yazımdan bu yana..yazdım aslında ama buraya değil.. bundan daha gizli köşelere... daha gizli nasılsa...her sey guzel mi gidiyor? duyar gibiyim...
değişmeyecek gibi
yok gercekten değişmeyecek... bekle istediğin kadar, bazı şeyler değişmiyor... yazmadım aylardır.. yazmadım cunku kendimi kandırmakla mesguldum o aralr... huznu, kızgnlığı ben yapıştırıyormuşum gibi geldi üstüme, uzun bi sure.....
uzun zaman sonra
uzun bir zaman sonra ilk kez yazıyorum cok dusundum bitti sandım cogu kez ama şimdi anlıyorum ki ustume yapısıp kalan bu ruh hali ve dusunceler kimliğimn bir parcası...
ne yapmalı
yok kimse çevremde.. fiziksel olarak demiyorum... ruh olarak duygu olarak dusunce olarak benimle aynı ortamı paylasan kimse yok... herkesin tek we benzersiz olmasından mı bilmiyorum.. aslında biliyorum.. ondan değil... çunku...
sigara ve kahve
güzel bi playlist hazırladım kendime... koyu bi kahve... bitek sigaram eksik.. özgur olamamanın cezası olarak o yok işte... aile evinde içilmio... hah... aile evi... yabancısı olduğum beni kendilerinden saymayan...
nefes alamıyorum
nefes alamıyorum.... her nefes alışım gözyaşı akıtmaya zorluyor... ağlamıyorum. ağlamayacağım.... herkes uyumadan olmaz... kolum kanıyor... acıyor... ama rahatlıyorum... bileklerime sıra gelmez daha... o kadar kotu değil durumum... ama nefes alamıyorum... hep olumum kendi elimden olsun...